Σε μια περίοδο αυξημένης πολιτικής φθοράς και εσωτερικής νευρικότητας, η Νέα Δημοκρατία εισέρχεται σε δύο κρίσιμες εβδομάδες με δύο κομβικούς σταθμούς: Τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας την ερχόμενη Πέμπτη και το συνέδριο που ακολουθεί στις 15-17 Μαΐου.
Το ερώτημα που κυριαρχεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα του newsbomb, είναι αν οι υπαρκτές διαφωνίες θα παραμείνουν εντός ελεγχόμενων ορίων ή αν θα αποκτήσουν χαρακτηριστικά πιο συστηματικής αμφισβήτησης.
Το κλίμα δεν είναι εκρηκτικό, αλλά απέχει από το να χαρακτηριστεί ήρεμο. Αντιθέτως, πρόκειται για μια κατάσταση συσσωρευμένης δυσαρέσκειας, η οποία εκφράζεται με προσεκτικά βήματα, χωρίς –τουλάχιστον προς το παρόν– να λαμβάνει τη μορφή οργανωμένου εσωκομματικού μετώπου.
Οι «5» και το μήνυμα προς το Μαξίμου
Στην επιφάνεια της κρίσης βρίσκονται οι βουλευτές που επέλεξαν να κινηθούν θεσμικά μεν- εκτός οργάνων δε – καταθέτοντας δημόσια τις ενστάσεις τους για τον τρόπο λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος. Η παρέμβασή τους εστιάζει κυρίως:
- στην υπερσυγκέντρωση εξουσιών στο κέντρο
- στον περιορισμένο ρόλο των βουλευτών
- στη λειτουργία του λεγόμενου «επιτελικού κράτους».
Η κίνηση αυτή δεν συνιστά ευθεία αμφισβήτηση της ηγεσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αποτελεί όμως σαφές πολιτικό σήμα ότι ένα τμήμα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας επιθυμεί αναπροσαρμογή ισορροπιών.
Οι σιωπηλοί και οι αυτόνομοι
Πίσω από τις δημόσιες παρεμβάσεις, ωστόσο, υπάρχει ένα ευρύτερο και πιο δύσκολα ανιχνεύσιμο ρεύμα. Πρόκειται για τους λεγόμενους «σιωπηλούς δυσαρεστημένους» βουλευτές που δεν εκτίθενται δημόσια, αλλά εκφράζουν ιδιωτικά έντονο προβληματισμό για:
- την περιορισμένη επιρροή τους στη λήψη αποφάσεων
- την επικοινωνιακή και πολιτική διαχείριση κρίσιμων ζητημάτων
- την αίσθηση απομάκρυνσης της κυβέρνησης από τη βάση.
Παράλληλα, υπάρχουν και οι «πολιτικά αυτόνομοι», πρόσωπα με ισχυρή προσωπική βάση ή ιστορική διαδρομή στο κόμμα, που διατηρούν μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας κινήσεων και δεν διστάζουν να εκφράσουν αιχμηρό λόγο όταν το κρίνουν αναγκαίο.
Αυτές οι δύο κατηγορίες δεν συγκροτούν ενιαίο μέτωπο. Αν όμως κάποια στιγμή συντονιστούν –έστω άτυπα– θα μπορούσαν να μεταβάλουν τις εσωκομματικές ισορροπίες.
Η κρίσιμη συνεδρίαση της ΚΟ
Η συνεδρίαση της Πέμπτης θεωρείται το πρώτο crash τεστ. Οι μέχρι τώρα ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι οι παρεμβάσεις θα είναι υπαρκτές αλλά ελεγχόμενες. Δεν αναμένεται να υπάρξει οργανωμένη σύγκρουση. Η ένταση θα κινηθεί σε επίπεδο «προειδοποιητικών βολών». Η επιλογή να δηλωθούν εκ των προτέρων οι ομιλητές ερμηνεύεται ως προσπάθεια περιορισμού του κινδύνου να δημιουργηθεί εικόνα μαζικής αμφισβήτησης.
Το βασικό ζητούμενο για την ηγεσία είναι να αποφευχθεί ένα «ντόμινο» παρεμβάσεων, το οποίο θα μπορούσε να δώσει την εντύπωση ότι η δυσαρέσκεια είναι πολύ ευρύτερη από όσο εμφανίζεται.
Τι φοβάται το Μαξίμου
Το επιτελείο του πρωθυπουργού δεν ανησυχεί τόσο για μεμονωμένες διαφοροποιήσεις, όσο για το ενδεχόμενο να συγκροτηθεί ένας συγκεκριμένος πόλος εσωτερικής αντιπολίτευσης που θα μπορούσε να μεταφέρει την ένταση και στο συνέδριο. Αν η κατάσταση δεν εκτονωθεί εγκαίρως, το συνέδριο ενδέχεται να μετατραπεί σε πεδίο δημόσιας πίεσης, με μεγαλύτερο πολιτικό κόστος.
Οι περισσότερες εκτιμήσεις συγκλίνουν η ΚΟ θα λειτουργήσει τελικά ως μηχανισμός αποσυμπίεσης. Η ηγεσία, από την πλευρά της, πιθανότατα θα επιχειρήσει να απορροφήσει τους κραδασμούς μέσω διορθωτικών κινήσεων, πολιτικών δεσμεύσεων και έμφασης στην ανάγκη ενότητας.
Τα σενάρια της επόμενης ημέρας
Το επικρατέστερο σενάριο είναι μια ελεγχόμενη εκτόνωση με περιορισμένες εντάσεις, πολιτικά μηνύματα και τελική εικόνα συνοχής. Ένα ενδιάμεσο σενάριο περιλαμβάνει πιο έντονες παρεμβάσεις και αυξημένη πίεση προς την ηγεσία, χωρίς όμως ρήξη. Το λιγότερο πιθανό αλλά υπαρκτό ενδεχόμενο θα ήταν η διαμόρφωση άτυπου μπλοκ διαφωνούντων, που θα άλλαζε ουσιαστικά τις εσωκομματικές ισορροπίες. Αν η ΚΟ λειτουργήσει πυροσβεστικά ανοίγει ο δρόμος για να μπορέσει το συνέδριο να αποτελέσει ευκαιρία συσπείρωσης.
