Εκεί που λες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κλείσει τον κύκλο των εσωτερικών του θρίλερ, έρχεται ο Παύλος Πολάκης να υπενθυμίσει ότι οι μεγαλύτερες φουρτούνες έρχονται… από εκεί που δεν το περιμένεις, δηλαδή από τους ίδιους τους ανθρώπους του. Όταν οι «πραιτωριανοί» που τον στήριξαν σε κάθε χαράκωμα αρχίζουν τις μουρμούρες, καταλαβαίνεις ότι το πράγμα έχει σοβαρέψει.
Το πρόβλημα δεν είναι η Novartis –άλλωστε ο Παύλος χωρίς φάκελο και καταγγελία δεν είναι Παύλος– αλλά το τάιμινγκ και η στρατηγική. Η απουσία από τη ΔΕΘ, οι διαρκείς υπενθυμίσεις για την ηγεσία, τα ανοιχτά μέτωπα από τα Χανιά μέχρι την Περιφέρεια Κρήτης και η αποχή από τα κομματικά βίντεο δείχνουν έναν πολιτικό που τρέχει μόνος του σε μια κούρσα όπου το κόμμα του ψάχνει βηματισμό στα τάρταρα των δημοσκοπήσεων. Οι στενοί του σύμμαχοι τού χρεώνουν ότι τα «φάουλ» πληρώνονται ακριβά σε μια ούτως ή άλλως εύθραυστη συγκυρία. Βέβαια, για διαγραφή ούτε λόγος – άλλωστε, ποιος θα στερούσε από το πολιτικό τοπίο τον μοναδικό άνθρωπο που καταφέρνει να κρατάει τα φώτα πάνω του, ακόμα κι όταν διαφωνούν μαζί του οι ίδιοι οι οπαδοί του;
