Δεν είναι μόνο η πολιτική διαδρομή του Σπύρου Χαλβατζή που επανέρχεται μέσα από τις αναρτήσεις ανθρώπων που τον γνώρισαν. Είναι κυρίως οι προσωπικές ιστορίες τους, τα περιστατικά που έζησαν μαζί του και οι λεπτομέρειες που συνθέτουν το πορτρέτο ενός ανθρώπου ο οποίος παρέμεινε για δεκαετίες ταυτισμένος με το ΚΚΕ και την Αριστερά.
Με αναρτήσεις τους ο σκιτσογράφος Ανδρέας Πετρουλάκης, ο δημοσιογράφος Ανδρέας Ρουμελιώτης και ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πέτρος Παπακωνσταντίνου καταθέτουν τις προσωπικές μαρτυρίες τους για τον Σπύρο Χαλβατζή.
Η ιστορία που μετέφερε ο Αντώνης Καρκαγιάννης στον Ανδρέα Πετρουλάκη
Ο Ανδρέας Πετρουλάκης θυμάται ένα περιστατικό που του είχε διηγηθεί ο Αντώνης Καρκαγιάννης, όταν ο τελευταίος ήταν διευθυντής της «Καθημερινής».
Ο Πετρουλάκης είχε σχολιάσει ειρωνικά μια τηλεοπτική τοποθέτηση του Χαλβατζή. Η αντίδραση του Καρκαγιάννη, όπως την αναπαράγει σήμερα ο σκιτσογράφος, ήταν έντονη. Συγκεκριμένα αναφέρει: «Κάποτε είχα σχολιάσει ειρωνικά κάτι κομμουνιστικο που είχε πει ο Σπύρος Χαλβατζής στην τηλεοραση. Ο Αντώνης Καρκαγιάννης, διευθυντής τότε της Καθημερινής, αγρίεψε. “Μη μιλάς έτσι για τον Χαλβατζή, ήταν το μεγαλύτερο παλικάρι που πέρασε από τη Γυάρο. Σκληρός άντρας. Προκαλούσε τους χωροφύλακες να τον χτυπήσουν. Είχε φάει το περισσότερο ξύλο στο νησί κι ακόμα προκαλούσε.”Ο παντοτινός σεβασμός στον γενναίο παλιό συναγωνιστή ακόμα και αν είχαν πια αλλάξει στρατόπεδα. Κι εγώ, τόσα ήξερα».
Ο Σπυρος Χαλβατζής μέσα από τα μάτια του Ανδρέα Ρουμελιώτη
Πολύ πιο εκτενής είναι η προσωπική αφήγηση του Ανδρέα Ρουμελιώτη, ο οποίος γνώρισε τον Χαλβατζή στα χρόνια της ΚΝΕ και τον χαρακτηρίζει μέντορά του.
Ο Ρουμελιώτης θυμάται τα χρόνια στη Χαλκίδα, τη λεγόμενη «Μικρή Μόσχα» του Άι Γιάννη και το ταβερνάκι του Νάστα, όπου συναντιούνταν άνθρωποι της Αριστεράς. Στην ίδια αφήγηση αναφέρεται και σε πρόσωπα και περιστατικά που συνδέονται με εκείνη την εποχή, αποτυπώνοντας το ιδιαίτερο κλίμα μιας ολόκληρης γενιάς.
Για τον ίδιο, ο Χαλβατζής ήταν κάτι περισσότερο από ένα κομματικό στέλεχος. Ήταν ο άνθρωπος που είχε αναλάβει να τον καθοδηγήσει όταν βρέθηκε στην ΚΝΕ, αλλά και ένας φίλος με τον οποίο διατήρησε επαφή επί δεκαετίες.
Ο Ρουμελιώτης θυμάται ακόμη τον ρόλο που του είχε αναθέσει ο Χαλβατζής σε μια εκδήλωση που συνδεόταν με τον Χαρίλαο Φλωράκη και τον Γάλλο κομμουνιστή ηγέτη Ζορζ Μαρσέ, καθώς και ένα περιστατικό από τηλεοπτικό πάνελ στη Nova, όπου συμμετείχε και ο Κουρέτας, τότε υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Η εικόνα που περιγράφει είναι χαρακτηριστική: μπροστά στις κάμερες ο Χαλβατζής παρέμενε πιστός στον γνώριμο κομματικό λόγο. Μετά το τέλος της συζήτησης, όμως, πλησίασε τον Ρουμελιώτη και εξέφρασε τον θαυμασμό του για τις απόψεις του συνομιλητή του.
Η σχέση τους, όπως περιγράφει ο δημοσιογράφος, συνεχίστηκε για περίπου μισό αιώνα. Στην ανάρτησή του θυμάται ακόμη την περίοδο κατά την οποία ο Χαλβατζής αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας, αλλά και τις συζητήσεις τους για τον κοινό τους φίλο, τον ποιητή και χρονογράφο του «Ριζοσπάστη» Γιώργο Κακκουλίδη.
Η μαρτυρία του Πέτρου Παπακωνσταντίνου από τα χρόνια της ΚΝΕ
Τον Σπύρο Χαλβατζή γνώρισε από κοντά και ο δημοσιογράφος Πέτρος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος συνδέθηκε μαζί του μέσα από τη δράση στην ΚΝΕ.
Στη δική του ανάρτηση θυμάται μια συνάντηση στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στο γραφείο του Χαλβατζή στην οδό Φερρών. Εκεί, όπως γράφει, ο Χαλβατζής θέλησε να του συστήσει έναν σύντροφο που επρόκειτο να μιλήσει σε προφεστιβαλική εκδήλωση στη Στυλίδα.
Η περιγραφή που του έδωσε τότε ο Χαλβατζής ήταν χαρακτηριστική. Μίλησε για ένα σημαντικό εργατικό στέλεχος, άνθρωπο χαμηλών τόνων, αλλά με σημαντική αγωνιστική διαδρομή από τα χρόνια της δικτατορίας.
Ο Παπακωνσταντίνου θυμάται ότι ανέλαβε να τον βοηθήσει, όπως του είχε ζητήσει ο Χαλβατζής, και σήμερα καταγράφει εκείνη τη στιγμή ως μία από τις αναμνήσεις που κράτησε από τη σχέση τους.
«Έμαθα πολλά πράγματα από τον Σπύρο», σημειώνει στην ανάρτησή του, αναφερόμενος στη φιλία που τους συνέδεσε.
