Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε το πρωί στο Μέγαρο Μαξίμου με την Εκτελεστική Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδια για την Καθαρή, Δίκαιη και Ανταγωνιστική Μετάβαση, Τερέζα Ριμπέρα.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, σύμφωνα με το newsbomb, συζητήθηκαν οι πολιτικές της ΕΕ για την πράσινη μετάβαση και οι προτάσεις που κατέθεσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την αντιμετώπιση των συνεπειών της ενεργειακής κρίσης.
Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε την ανάγκη ρεαλιστικής προσέγγισης στην πράσινη μετάβαση για τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας και την προστασία κοινωνικής συνοχής.
Κατά την έναρξη της συνάντησής τους, ο πρωθυπουργός και η Εκτελεστική Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχαν τον ακόλουθο διάλογο:
Κυριάκος Μητσοτάκης: Χαίρομαι ιδιαίτερα που σας βλέπω, και πιστεύω ότι έρχεστε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα περίοδο, κατά την οποία διεξάγονται πολλές συζητήσεις για την πορεία προς την περαιτέρω απανθρακοποίηση της οικονομίας μας. Όταν κοιτάζω τα στοιχεία, πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει κάνει εντυπωσιακή δουλειά όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε σύγκριση με το 1990. Μαζί με άλλες χώρες του Νότου, συμπεριλαμβανομένης της Ισπανίας, είμαστε πρωτοπόροι στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Ο πραγματικός αντίκτυπος είναι ορατός στις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας. Είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές των γειτόνων μας. Έχουμε γίνει καθαροί εξαγωγείς ηλεκτρικής ενέργειας. Παλαιότερα ήμασταν καθαροί εισαγωγείς. Έχουμε απομακρυνθεί εντελώς από τον λιγνίτη, κάτι που δεν ισχύει για πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και συνεχίζουμε, φυσικά, να χρησιμοποιούμε το φυσικό αέριο για το βασικό φορτίο ενέργειας. Πιστεύω, λοιπόν, ότι έχουμε κάθε λόγο να συνεχίσουμε σε αυτόν τον δρόμο. Είναι καλό για το περιβάλλον, είναι καλό για την κλιματική αλλαγή, αλλά έχει νόημα και από οικονομική άποψη.
Θα ήθελα, όμως, να συζητήσω μαζί σας και άλλες πτυχές της συνολικής στρατηγικής μας για την απανθρακοποίηση. Έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν πεδία και κλάδοι όπου μπορούμε και πρέπει να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα, αλλά και πεδία και κλάδοι όπου πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί, ιδίως σε εκείνους όπου η μείωση των εκπομπών είναι δύσκολη και οι οποίοι συνδέονται επίσης με τον πυρήνα της βαριάς ευρωπαϊκής βιομηχανίας μας. Σε αυτούς θα τοποθετούσα και τη ναυτιλία.
Επομένως, συνολικά η προσέγγισή μου -χωρίς να μπω σε πολλές λεπτομέρειες, τις οποίες μπορούμε να συζητήσουμε αργότερα- είναι ότι χρειαζόμαστε μια πιο στοχευμένη προσέγγιση: Να επιταχύνουμε τις δράσεις όπου μπορούμε να επιτύχουμε άμεσα αποτελέσματα και να είμαστε λίγο πιο συγκρατημένοι, διατηρώντας παράλληλα τον πυρήνα του συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών της ΕΕ (ETS), το οποίο θεωρούμε πολύτιμο για να στείλουμε το σωστό μήνυμα σε όλους τους εμπλεκόμενους ότι αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα την απανθρακοποίηση.
Αλλά υπάρχει μια γενική αίσθηση -και συμφωνώ με αυτή- στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ότι χρειάζεται να δούμε τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στο πλαίσιο στήριξης της βιομηχανίας μας και διατήρησης της κοινωνικής συνοχής. Eνδιαφέρομαι, λοιπόν, να ακούσω τις απόψεις σας επ’ αυτού. Και πάλι, σας καλωσορίζω στην Ελλάδα.
Τερέζα Ριμπέρα: Το θέσατε πολύ σωστά. Πιστεύω ότι σήμερα συνειδητοποιούμε ότι δεν μιλάμε μόνο για κλιματικούς λόγους, αλλά και για την οικονομική απόδοση, την οικονομική ασφάλεια και την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας μας στο μέλλον. Και το μυστικό είναι πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να προωθούμε μια διαδικασία, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές συνθήκες όπως ενδέχεται να εξελίσσονται, ώστε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα χάσουμε την κατεύθυνση που ακολουθούμε, αλλά ότι θα εισαγάγουμε τις αναπροσαρμογές και την ευελιξία που ενδεχομένως χρειαστούμε.
Θεωρώ ότι αυτό είναι αρκετά καλό νέο, που προέρχεται και από το Συμβούλιο, εννοώ, έχοντας επίγνωση των δύσκολων συζητήσεων που μπορεί να έχετε λόγω του δύσκολου παγκόσμιου πλαισίου. Είναι αρκετά καλό να έχουμε αυτή την αίσθηση ότι ναι, δεν μπορούμε να ακυρώσουμε τα μακροπρόθεσμα μηνύματα, επειδή τα χρειαζόμαστε για την ανταγωνιστικότητα και για την ασφάλεια.
Πρέπει να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες σε αυτό το πλαίσιο για να διασφαλίσουμε ότι μπορούμε να προσελκύσουμε επενδύσεις και να μην απομακρύνουμε τους επενδυτές, και ότι πρέπει να εισαγάγουμε τις ευελιξίες που θα μας επιτρέψουν να διδαχθούμε από την εμπειρία και να αποτρέψουμε κάθε είδους ζημιά. Πιστεύω ότι δεν είναι εύκολο έργο, αλλά είναι μέρος αυτού που προσπαθούμε να επιτύχουμε στην Επιτροπή.
Η αίσθησή μου είναι ότι, όπως είπατε, εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες διαφορές στις συνθήκες σε εθνικό επίπεδο. Ναι, η Ελλάδα έχει επιτελέσει πολύ εντυπωσιακό έργο τα τελευταία 20 χρόνια, μέσω βαθέως μετασχηματισμού του συστήματος. Υπάρχουν πεδία όπου η ενότητα και η συνέπεια, παγκοσμίως, καθώς και η παροχή χώρου για την πολυμέρεια και η διατήρηση του πλαισίου, είναι ιδιαίτερα δύσκολες προς το παρόν. Προσπαθούμε, λοιπόν, να βρούμε πώς να συμβιβάσουμε αυτή τη διπλή οπτική. Διότι πιστεύω ότι είναι επίσης σημαντικό να διατηρήσουμε και να υπερασπιστούμε το γεγονός ότι η Ευρώπη, αυτή τη στιγμή, αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ή τους Ευρωπαίους βιομήχανους, αλλά και για άλλους, και να δείξουμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με συνέπεια τις διάφορες προκλήσεις. Κάτι που δεν είναι εύκολο όταν άλλοι δεν ευνοούν τόσο πολύ τη συνεργασία, αλλά έχουν πιθανώς μια πιο συναλλακτική προοπτική ως προς τον τρόπο χρήσης των εργαλείων τους.
Το θετικό, λοιπόν, είναι ότι έχουμε περάσει διάφορες δύσκολες στιγμές και καταφέραμε να ξεπεράσουμε αυτές τις δυσκολίες, παραμένοντας ενωμένοι και βρίσκοντας τρόπους να δώσουμε απαντήσεις που να ανταποκρίνονται στις προκλήσεις του καθενός από εμάς. Πιστεύω, λοιπόν, ότι είναι σημαντικό να μην υποτιμάμε την ικανότητα των Ευρωπαίων να βρουν τον τρόπο να κινηθούν προς τα εμπρός. Η ναυτιλία είναι ένας αρκετά σημαντικός κλάδος σε αυτή τη χώρα και προσπαθώ να συνεργαστώ με τον Επίτροπο που είναι αρμόδιος για τις μεταφορές. Είμαι βαθιά πεπεισμένη όσον αφορά την πολυμερή διακυβέρνηση και χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να βρούμε τρόπους να δημιουργήσουμε χώρο για κάτι που να είναι αποτελεσματικό και δίκαιο. Και υποθέτω ότι πρέπει ακόμα να προσδιορίσουμε το τελευταίο βήμα για την επίτευξη αυτής της δίκαιης, σύγχρονης και κατάλληλης για τον σκοπό αυτό λύσης.
